بخش جراحی! ساعت ۱۲ و نیم یه شب پاییزی مثل الان بود و کم کم میخواستم بخوابم که یه دفعه گوشیم زنگ خورد. یکی از بچه ها بود گفت دکتر فلانی (رزیدنت جراحی) گفته فلان کیس قرار شده فردا صبح مورنینگ بشه ...گفتم خب من چه کنم؟ گفت مریض مشاوره سرویس شما بوده و جواب سی تی اسکنش انسداد روده گزارش شده و رزیدنت گفت که بهت اطلاع بدم فردا آماده باشی...گفتم الان اطلاع میدی بعدشم رزیدنت ها خودشون مریض رو مشاوره کردن و من اطلاعی ازش ندارم ؟ گفت به من ربطی نداره منم همین الان مطلع شدم گفتن اینترن باید ارائه بده...گفتم خانم دکتر فلانی هم هست تو سرویس ما چرا به اون نمیگی ؟ میگه به اون زنگ زدیم جواب نداد ...خودتون میدونید خداحافظ و قطع کرد!در اون لحظه فهمیدم که بدبخت شدم و یک عدد مورنینگ تپل رفته تو پاچه مبارکم!در ابتدا شروع کردم به لعن و نفرین خودم ! لعنت به کسی که زود نمیخوابه ! لعنت به کسی که تو این ساعت موبایلشو جواب میده! و ...بعد از دقایقی ذکر خاک بر سرت کنن که جواب دادی.به این فکر افتادم که حالا واقعا چه خاکی بر سرم بریزم ...اصلا همچین مریضی رو به چشم ندیده بودم و فردا صبح باید برای استادا ارائه اش میدادم!با خودم گفتم تنها اطلاعاتی که در حال حاضر میشه درباره اون مریض به دست بیاورم داخل پرونده اش هست..زنگ زدم به خانم دکتری که اون شب کشیک بود و وضعیت بدی که توش گیر افتادم رو شرح دادم و خواهش کردم که بیا از پرونده ی فلان مریض برام عکس بگیر ..اولین شانسی که آوردم این بود که خانم دکتر بامعرفتی بود و برام سریع عکسا رو فرستاد.دیدم تنها چیزی که مربوط به سرویس ما داره یه شرح حال و یه برگه مشاوره هست ...نشستم شرح حال و مشاوره رو با دقت خوندم و مریض رو تو ذهنم تصور کردم و یه شرح حال جدید نوشتم .بعد از او